Αγγελίνα Σωτηρίου

Σύντομο βιογραφικό σημείωμα

Γεννήθηκε στη Λεμεσό. Μελέτησε τραγούδι και ανώτερα θεωρητικά και έλαβε τα αντίστοιχα πτυχία από το Ελληνικό Ωδείο. Σπούδασε στο τμήμα Μουσικής του Κολλεγίου Goldsmiths του Πανεπιστημίου του Λονδίνου με καθηγήτρια τραγουδιού την Nan Christie.  Οι πολιτισμικές πτυχές του δημοτικού τραγουδιού αποτέλεσαν το αντικείμενο της πτυχιακής της εργασίας. Ειδικεύτηκε στην Εθνομουσικολογία σε επίπεδο Master κοντά στον καθηγητή John Baily με αντικείμενο τα Φάδος και το κοινωνικό φύλο στην μουσική της Κύπρου.

Ερευνητικές της εργασίες και επιστημονικές ανακοινώσεις παρουσιάστηκαν σε τοπικές ημερίδες και διεθνή επιστημονικά συνέδρια στην Κύπρο, την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Σαν ερμηνεύτρια διαθέτει με ένα ευρύ φάσμα ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου με κεντρικό άξονα τα Πορτογαλικά Φάδο καθώς και το έργο των Χατζιδάκι και Θεοδωράκη με το οποίο ασχολήθηκε και σε επίπεδο ερευνητικό.

Δραστηριοποιείται στον τομέα παραγωγής συναυλιών και πολιτιστικών εκδηλώσεων και διδασκαλίας μουσικών μαθημάτων.

Μοιραστείτε μαζί  μας την εμπειρία και τις εντυπώσεις από τη συμμετοχή στο πρόγραμμα “Μένουμε Σπίτι με το Παττίχειο”. Οι απόψεις σας για την πρωτοβουλία αυτή;

Μια εξαιρετική πρωτοβουλία του Παττιχείου που αντέδρασε καίρια και με ετοιμότητα στις συνθήκες που βιώνουμε. Το αποτέλεσμα είχε απίστευτή ποιότητα ήχου και εικόνας. Τα εύσημα στους Γιώργο Σκουφάρη, MusicEra και Νίκο Αβραμίδη και ιδιαίτερες ευχαριστίες στους αγαπημένους μου Βάσο Αργυρίδη, Ανδρέα Τριαντάφυλλου, Ελεάνα Κωνσταντινίδου και όλη την ομάδα. Πρακτικά υπήρχε ένα μάγκωμα… όχι τόσο λόγω της απουσίας θεατών αλλά γιατί αν και βρίσκομαι χρόνια στον χώρο δεν είμαι συνηθισμένη στο βλέμμα της κάμερας και το πώς να το διαχειριστώ… Δεν τραγουδώ συχνά και πραγματικά το χάρηκα. Η περίοδος πριν το Πάσχα είναι πολύ ιδιαίτερη, μας συνδέει με αυτό που ο Μάνος Χατζιδάκις ονόμαζε “ανοιξιάτικο αεράκι του Επιταφίου”. Αυτό ακριβώς το αεράκι σε συνάρτηση και το ρεπερτόριο με μετέφεραν πίσω τέτοια εποχή στα μέσα της δεκαετίας του 80 όταν πρωτοδιάβασα τους Δρόμους του Αρχάγγελου του Θεοδωράκη και άκουσα την Ρωμαϊκή Αγορά του Χατζιδάκι και σε βινύλιο. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα η συνεργασία με την Μαριλίζα και τον Δημήτρη και τους ευχαριστώ πολύ από καρδιάς.

Πως βιώσατε την καραντίνα και τον εγκλεισμό στο σπίτι σαν πολίτες γενικότερα και σαν καλλιτέχνες ειδικότερα;

Μου αρέσει η απομόνωση, κατά συνέπεια δεν εισέπραξα αυτό που συμβαίνει ως κάτι το απόκοσμο. Συχνά κάνω αφωνία- μένω σπίτι χωρίς να μιλώ καθόλου. Το κλίμα της Κύπρου δεν είναι καλό για την φωνή γι’ αυτό χρειάζεται πειθαρχία. Περνώ αρκετές ώρες στο σπίτι διαβάζοντας, μελετώντας, δουλεύοντας, γράφοντας και κάνοντας νοικοκυριό παρέα με την Καρδίτσα, την γάτα μου, που είναι ένα πολύ ιδιαίτερο πλάσμα, και επικοινωνώντας με δικούς μου ανθρώπους. Δεν με ενόχλησε ο εγκλεισμός ούτε οι άδειοι δρόμοι. Λατρεύω την ηρεμία και την έλλειψη τροχαίας κίνησης. Έγιναν όμως όλα ξαφνικά αλλάζοντας τους ρυθμούς της δουλειάς μας και τα σχέδια μας. Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που ανατράπηκαν τα πάντα τα τελευταία χρόνια και υπήρχε μια ανησυχία για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και βεβαίως προσπάθεια να κρατήσουμε τις ισορροπίες μας. Οι ελλείψεις σε είδη πρώτης ανάγκης που ήταν δύσκολο να προμηθευτούμε -μελάνι για τον εκτυπωτή ή χορδές – ή το να πρέπει να τρέξουμε για επείγουσες δουλειές με 1 γραπτό μήνυμα την μέρα δημιουργούσε ένα σχετικό εκνευρισμό. Άκουσα μουσικές… στάθηκα ιδιαίτερα στον Κύκλο με την Κιμωλία των Μπρεχτ/Χατζιδάκι, παρακολούθησα τις προσπάθειες μουσικών που αναρτήθηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διάβασα, είδα ταινίες, μελέτησα… όχι όσο θα ήθελα γιατί η αλήθεια είναι ότι τεμπέλιασα αρκετά…κάποτε χρειάζεται και αυτό.

Πώς αντιμετωπίζετε το άμεσο μέλλον και ποια είναι τα σχέδια σας;

Δεν μπορώ να πω ότι είμαι αισιόδοξη με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η καθημερινότητα μας έχει γίνει ιδιαίτερα εύθραυστη εδώ και μια δεκαετία. Από τη μια έχουμε την δουλειά μας να μας κρατάει όρθιους από την άλλη ακριβώς λόγω της δουλειάς μας αντιμετωπίζουμε δυσχέρειες. Η Εθνομουσικολογία η ειδικότητα μου από μόνη της είναι άγνωστη λέξη που προκαλεί αμηχανία. Δεν καταλαβαίνουν τι κάνουμε και μας απαξιώνουν, πράγμα εξαιρετικά άδικο. Ζούμε σε τόπο με πλούσια λαϊκή παράδοση και μεγάλα περιθώρια έρευνας γενικότερα αλλά η πολιτεία αδυνατεί να αντιληφθεί τα αυτονόητα. Υπάρχει έντονη περιθωριοποίηση από το σύστημα την οποία δεν δέχομαι. Ανεξάρτητα από αυτό παρακολουθώ με μεγάλη χαρά τον αγώνα που δίνει ο καλλιτεχνικός κόσμος της Κύπρου αυτή την εποχή διεκδικώντας το αυτονόητο: τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια του. Η συσπείρωση των ανθρώπων του πολιτισμού από μόνη της αποτελεί ένα σημαντικό ορόσημο για το μέλλον όλων μας. Συνεχίζω λοιπόν σε πείσμα των καιρών να κάνω αυτό στο οποίο πιστεύω μέσα στις ιδιαίτερες συνθήκες τις οποίες βιώνουμε.

Από την συμμετοχή της στο Live Streaming του Παττιχείου θεάτρου..

Μαζί της ο Δημήτρης Παπαγγελίδης στην κιθάρα και η Μαριλίζα Παπαδούρη-Παπαγγελίδη στο βιολοντσέλο

Call Now
Directions